ตามหาตัวตนที่ขาดหาย
พักนี้ไม่รู้ทำไม ว่าง เราใช้เวลากลับมาอ่านหนังสืออย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ยิ่งอ่านก็ยิ่งเหมือนปล่อยตัวเองออกจากโลกปัจจุบันขึ้นทุกที พักนี้ในบ้านมีแต่หนังสือท่องเที่ยว ทั้งในเอเชียและยุโรป อ่านแล้วใจก็บินตามไป เหมือนจิตหลุดออกโลก ณ ปัจจุบันขณะ ซึ่งก็คิดว่า เป็นสิ่งที่ดี
เพราะตอนนี้จิตใจว้าวุ่น เวียนหัว จัดการอะไรไม่ค่อยได้ เหมือนทำอะไรค้างๆคา ไม่เสร็จสมบูรณ์ซักอย่าง มันเลยรู้สึกเหนื่อยกว่าที่เคย
เลยเริ่มที่จะหลุดออกจากโลกอีกแล้ว กายหนีไปไหนไม่ได้ ปล่อยใจไปก็ยังดี คราวนี้ไม่อยากหนีไปไหนแล้ว เหนื่อย หนีให้ตาย ก็หนีตัวเองไม่พ้อน อย่ามาหนีปัญหาเลยป๋อม เชื่อเหอะ ?คนแบบนี้แม่งมีทุกที่ ขี้นินทา ใช้ปากทำงาน ปากหวานแต่ใจแม่งดำฉิบ
ต่อให้งานหนักแล้วมีแต่คนดีๆ ดีกว่าเยอะเลย นี่งานไมหนัก แต่เหนื่อยกะคน เจอคนร้ายๆเนี่ยะ เปลืองพลังชีวิต
Posted on November 10th, 2008 by pattypom
Filed under: Uncategorized | 1 Comment »