ความทรงจำ

พ่อมาประชุมที่กทม. เลยนัดกันกินข้าวเย็น พ่อนัดร้านอวนทะเล แถวเกษตรนวมินทร์ ถามเค้า เค้าก็บอกว่าอยู่ตอหม้ออันที่ 150 ก็เลยติดรถพี่แป้มมา เค้าก็ใจดีมาส่ง วนรถมาดูให้แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไม่มี ตอหม้อที่ 150 เป็นโรงเรียนสตรีวิทย์ 2 หมู่บ้านจัดสรรและทุ่งหญ้ารกร้าง สุดท้ายแล้วก็เลยเลือกร้านเอง มาจบที่ตำนัว ผ่านมาบ่อยๆ เห็นร้านใหญ่โต น่าจะโดนซักที
คนเยอะ โต๊ะเต็ม เลยได้นั่งซะหน้าเวทีเลย มีเพลงฟังสบายๆ เพลงแรกที่จับใจความได้ คือเพลง เธอคือความฝัน ไม่ได้ฟังเพลงนี้มานานแล้ว คิดถึงเต้ขึ้นมาเลย ได้ยินเพลงนี้ทีไร หน้าเต้ในวันนั้นลอยมาเลย ถ้าเป็นละครทีวี ภาพนี้ต้องเป็นภาพสโลโมชั่นแน่นอน แม้จะผ่านมาเกือบ 10 ปีแล้ว แต่ก็ยังจำได้ดี คิดถึงเต้จัง หลายปีมานี้ไม่ได้ข่าวคราวเลย ไม่ได้ส่งของขวัญวันเกิดให้เหมือนทุกปี ว่างๆ ต้องให้โชติสืบข่าวให้ซะแล้ว
อ่อ ได้ข่าวล่าสุดมาว่า ตอนนี้เต้กลับมาอยู่ราชบุรีแล้ว เปิดเต็นท์รถอยู่ที่บ้านที่เดิม แต่ทำไมไม่เคยเจอเลยล่ะ เมืองก็ไม่ได้ใหญ่ จะเจอมั้ย

บันทึกการเดินทาง ตอนที่ 3

วันที่ 20 พฤศจิกายน แต่เป็นเช้าวันแรกที่เมืองคุนหมิง เราตื่นกันแต่เช้า ออกท่องเมืองคุนหมิง เดินเท้าไปเรื่อยๆ ไปทางที่คิดว่าจะเป็นเมือง ที่มีสถานที่น่าดู น่าชม เราก็ไม่รู้กันหรอกว่าทางไหน แต่ที่นี่อากาศเย็น เหมือนเปิดแอร์ทั้งเมือง ก็เดากันว่าประมาณ 12-13 องศาได้มั้ง ก็ถ่ายรูปกันไปตลอดทาง หลังจากออกมาจากโรงแรมสิ่งแรกที่เรทำกันเลยก็คือ ซื้อตั๋วไปลี่เจียง คราวนี้คุณชองก็ยังคงเน้นว่าต้องเป็นรถปลอดบุหรี่เท่านั้น คราวนี้ราคาแพงหน่อย 179 หยวน รถออกพรุ่งนี้ (21 พ.ย.) แต่เช้า
เริ่มกันตั้งแต่หน้าโรงแรม

ร้านอาหารแห่งหนึ่ง ที่เราเดินผ่าน แต่ไม่มีโอกาสได้กิน

บรรยากาศในเมือง ที่เจริญและสวยงาม ตึกสูงและสวนสาธารณะก็รวมกันอยู่อย่างลงตัว

มาเหยียบแผนที่คุนหมิง ให้รู้กันว่ามาจริง

เราชอบรถมอร์เตอร์ไซค์ที่นี่มาก เป็นมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้า ไม่มีเสียง ไม่มีควัน มาแบบเงียบๆ เลยทำให้เมืองเงียบมาก รถยนต์หรือรกเมล์ก็ไม่ค่อยมีเสียง ไม่ค่อยมีควัน ทำให้เราเดินเล่นในเมืองได้อย่างสบายใจ สบายปอดและสบายหู และแฟชั่นหนุ่มๆสาวๆก็ใช่ย่อย พอดีมาเป็นหน้าหนาวแฟชั่นรองเท้าบูท โอเวอร์โค้ทกำลังอิน มีเสื้อสวยๆเพียบอยากซื้อกลับมาเหมือนกัน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเอามาใส่โอกาสไหน? เกรงว่าจะเกิดหน้าคนอื่นไปนิด
?? เดินๆอยู่อยากเข้าห้องน้ำ อยู่เมืองจีนเวลาจะเข้าห้องน้ำทีไร ตื่นเต้นทุกที ลุ้นสภาพห้องน้ำว่าจะเป็นอย่างไร เพื่อความปลอดภัยในคราวนี้ก็เลยเลือกเข้าห้องน้ำในคาร์ฟู แต่ทุกคนก็เจอแจ๊คพอต เจ๊แกออกมาโดยไม่ได้มีการทำความสะอาด มาพร้อมทั้งภาพ [...]

บันทึกการเดินทาง ตอนต่อมา

?คุณชอง (ผู้ชาย) คุณบอง (ผู้หญิง) เดินทางมาจากมาเลเซีย กำลังจะไปคุนหมิงและลี่เจียง คุณบองชอบลี่เจียงมาก อยากไปอยู่ที่นั่นเร็วๆ แต่ค่าตั๋วเครื่องบินมาเลเซียไปคุนหมิง แพงมาก เค้าเลยเลือกเดินทางมาทางเวียดนามก่อนและก็เข้าจีน ซึ่งแผนการเดินทางและแผนการใช้เงินของเค้าเหมือนกับของเราเปี๊ยบเลย มาถึงวันเดียวกัน ไปทางเดียวกัน รถไฟขบวนเดียวกัน เคบินเดียวกัน นี่มันพรหมลิขิตชัดๆ แหม! การเดินทางทริปนี้ทำไมมันช่างโชคดีแบบนี้ มีคนช่วยเหลือ ตลอด
?เราเลยทิ้งทุ่นแก๊งพี่ๆคนไทย เปลี่ยนใจไม่ไปซาปาแล้ว พราะถ้าเราไม่ไปจีนพร้อมคุณบอง คุณชองแล้ว เราต้องลำบากมากแน่ๆ เราเลยเปลี่ยนแผนการเดินทางอีกครั้งในคืนนั้นเอง เกาะติดเค้าทั้งคู่เป็นเหาฉลามเลย
?คืนนั้นในรถไฟหลับเป็นตาย แม้มันจะไม่ค่อยสบาย แต่เหนื่อยกับการเดินทางมาทั้งวัน ก็ทำเอาหลับได้ดี
? เราไปถึงลาวไกตอนตี 5 กว่าๆ เราร่ำลาพี่ๆ ส่งเค้าไปซาปา เราก็หาทางไปตม. ถ้าคนที่จะไปซาปา ก็ไม่ยากเท่าไหร่ มีคนมาเสนอรถตั้งแต่ก้าวเท้าลงจากรถไฟเลยทีเดียว เราหารถตู้ได้คันนึงที่พร้อมจะไปส่งเราที่ ตม. เค้าคิดค่ารถคนละ 10,000 ดอง นั่งมาแป๊บเดียว จริงๆแล้วไม่ไกลจากสถานีถไฟเท่าไหร่ แต่มืดและของก็หนัก ก็เลยยอมมา ถ้าเป็นตอนกลางวันนะ เดินมาดีกว่า ตม. เปิด 7 โมงเช้า? เราต้องนั่งรอซักพัก [...]

so tried so die

วันเด็ก ดันขายของเด็กก็เงี้ยะ งานมาโดยพร้อมเพรียงกัน มหาศาล ทีละอย่างได้มั้ย ปีนี้เป็นวันเด็กที่โกลาหลที่สุด เท่าที่เกิดมาเลย วันนี้ทุกคนมีภารกิจที่ต้องไปทำต่างที่กันไป ตอนนี้ไม่มีใครอยู่เลย ขอบ่นหน่อย เพราะเดี๋ยวเราก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน แบกลัง 3 ลัง ไปส่งของ วันนี้ลางานจากการตลาด มาเป็น massenger 1 วัน งานแถลงข่าวก็ใกล้เข้ามา อันนั้นยิ่งใหญ่กว่าอีก มหาศาล แต่ก็ดีที่มีมืออาชีพมาช่วยจัดการ คงง่ายขึ้น รึป่าววะ
ให้ตาย พรุ่งนี้จะมีคนมาสัมภาษณ์ฝ่ายการตลาดตุ๊กตาบาร์บี้ ไอ้ผึ้งก็ไม่อยู่? ตายแน่ไอ้ป๋อม จะให้สัมภาษณือะไรล่ะทีนี้ พรุ่งนี้ป่วยดีกว่า