คำถามที่ดูธรรมดาที่สุด แต่เป็นหนึ่งในโจทย์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับการมีชีวิตอยู่

ความสุขต้องตรงข้ามกับการไม่มีความสุขหรือไม่? เราจะมีความสุขแท้จริงได้อย่างไร คำถามเหล่านี้ เป็นปัญหาโลกแตกที่จะหาคำตอบมาจากไหนก็ไม่อาจรู้ได้

ตามหากันไป……………. จนกว่าเราจะพบความสุข หรือ ความสุขจะหาเราพบ

คิดว่าใครจะเร็วกว่ากัน?

แ ม้ว่าการใช้ชีวิตทุกวันนี้จะทำให้เราต้องพึ่งพาตัวเองเป็นอย่างมาก และสังคมสมัยนี้ก็ยา่กที่จะเรียกร้องการช่วยเหลืออะไรจากใครได้มากมาย ทุกเรื่องถุกทำให้เป็นเรื่องส่วนตัว เพราะฉะนั้นจึงเป็นความรับผิดชอบส่วนตัวด้วยเช่นกัน

เราจะตั้งคำถามอย่างไรกับเรื่องใหญ่ๆในสังคมที่ไม่สามารถระบุได้ว่า “มันเป็นเรื่องของใคร” ส่วนตัว หรือ ส่วนรวม มันไม่อาจจะร่วมกันได้อีกต่อไปใช่หรือไม่

แต่อย่างไรก็ตามคงไม่มีใครอยากถูกทอดทิ้งให้อยู่คนเดียว รับภาระเรื่องต่างๆที่ทั้งไม่อาจจะเป็น “ส่วนตัว” หรือ “ส่วนรวม” เหล่านั้นได้ทั้งหมดเป็นแน่ ฉะนั้นเราควรจะอยู่ร่วมกันอย่างไรต่อไป?

ช่วงนี้กำลังขะมักเขม้นกับการจัดงานเวทีสาธารณะ “คนรุ่นใหม่กับการมีส่วนร่วมกับสังคม”? และแนวคิดหลักที่เราเลือกมาใช้เป็นแนวทางในการจัดงานก็คือ Generation Me ซึ่งได้มาจากการอ่านนิตยสาร Times หลายเดือนก่อน ที่ประเด็นหลักจากปกเป็นเรื่องการใช้ชีวิตของคนรุ่นใหม่ในเมืองปักกิ่ง ที่เชื่อว่าตัวเองมีศักยภาพที่จะนำพาไปสู่ความสำเร็จในชีวิตได้ และให้ความสำคัญกับการสร้างความมั่นคงและต้องประสบความสำเร็จในชีิวิต โดยที่เลือกที่จะไม่ให้ความสนใจต่อเรื่องทางการบ้านการเมืองหรือสังคมเพราะเห็นว่าไม่ใช่เรื่องใกล้ตัว

นั่นอาจจะเป็นคำอธิบาย generation me ที่ค่อนข้างเป็นแง่ลบมากไปหน่อย อย่างไรก็ตามเราก็พยายามศึกษาการเกิดขึ้นของแนวคิดนี้ว่าคืออะไร มาอย่างไร ซึ่งมันมาจากการศึกษาวิถีชีวิตประชากรอเมริกันตั้งแต่ยุค 70 เป็นต้นมาถึงปัจจุบัน ที่มีลักษณะของความเชื่อมั่นในตนเองมมากขึ้น กล้าที่จะแตกต่างและเลือกใช้ชีวิตในแบบที่ตนเองเห็นว่าดีมากขึ้น เริ่มที่จะเลือกทางเดินของตัวเองมากกว่าที่จะเดินตามกรอบของสังคมที่วางไว้เช่นคนยุคก่อนหน้านี้

ในเวทีนี้นั้นก็จะเป็นพื้นที่ที่ให้ทั้งความเข้าใจและกระตุ้นให้เกิดการแลกเปลี่ยนระหว่างคนรุ่นใหม่ต่อมุมมองทางสังคมและการมีส่วนร่วมกับสังคม และหวังว่างานนี้จะเป็นการเปิดประเด็นความสนใจต่อสังคมให้แก่คนรุ่นใหม่ ด้วยรูปแบบที่มีสีสันและให้ทางเลือกที่กว้างขวางของการอยู่ร่วมกันในสังคม

กิจกรรมอาสาสมัครล่าสุดของ YV เดินทางไปที่บ้านคลิตี้ อำเภอทองผาภูมิ กาญจนบุรี ระหว่างวันที่ 7-10 ธันวาคม 2550 ท่ามกลางอากาศหนาวเย็น (จัด) มิตรภาพระหว่างอาสาสมัครก่อตัวขึ้นได้อย่างรวดเร็ว พวกเราไปช่วยทำสื่อการเรียนการสอนให้น้องๆซึ่งเป็นเด็กเล็กก่อนประถม เืพื่อที่จะช่วยเสริมสร้างทักษะทางด้านสังคมและการนับจำนวน นอกจากนั้นก็ยังทำบอร์ดนิทรรศการเกี่ยวกับความรู้เรื่องโภชนาการและการทำบัญชีครัวเรือนให้แก่ชาวบ้านอีกด้วย

วงพูดคุยยามค่ำคืนเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของการสร้างความรู้จักและความคุ้นเคยระหว่างอาสาสมัครและพี่เลี้ยง ดูเหมือนว่าวงพูดคุยของค่ายนี้จะเข้มข้นและเต็มไปด้วยความรู้สึกอย่างจริงใจของทุกๆคน? ทำให้พวกเราสามารถผ่านประสบการณ์ที่เป็นทั้งความประทับใจและความข้องใจบางอย่างที่เกิดขึ้นไปได้ด้วยดี

หลายคนมาด้วยความคาดหวังแค่บางอย่าง แค่ขากลับอาจได้หลายสิ่งกลับไปด้วยโดยเหนือความคาดหวัง และช่วยให้เติบโตขึ้นอีกก้าวหนึ่ง

ขอบคุณทุกคนที่ร่วมใจและใช้เวลาร่วมกันอย่างมีคุณค่า และหวังว่าเราจะพบเจอกันบนเส้นทางนี้ต่อไปเรื่อยๆในอนาคต

นี่คือตัวอย่างการโพสต์บล็อก คุณสามารถกดแก้ไขบล็อกนี้แล้วพิมพ์ข้อความลงไปแทนได้เลย