Nothingness

สี่แยก

ไฟแดง 40 39 38 เด็กชายหน้าตามอมแมม อายุราว 7-8 ปี เดินจากเกาะกลางฝ่าเข้าไปในหมู่รถยนต์ที่จอดนิ่งกลางถนน มือถือของอย่างหนึ่งที่เด็กส่วนใหญ่ในวัยเดียวกันไม่คุ้นเคย 32 31 เขากวาดสายตาไปรอบๆ อย่างรวดเร็วหนึ่งครั้ง ก่อนจะหยุดอยู่ที่รถยนต์ส่วนบุคคลคันหนึ่ง “ผู้หญิงขับ” เขาตัดสินใจเดินเข้าไปหารถคันนั้นด้วยท่าทีมาดมั่นขัดกับแววตา 28 27 26 หัวของเด็กชายเกือบโขกกับกระจกมองข้าง เขาเขย่งสุดปลายเท้า ยืดมือข้างที่ถือด้ามพลาสติกไปสุดแขน ฟองน้ำสีสกปรกสัมผัสกระจกหน้ารถส่งเสียงอี๊ดๆ เบาๆ สองสามครั้ง เขาลดแขนลงและกลับมายืนเต็มเท้าพลางมองเข้าไปในรถ 19 18 หญิงสาวหน้าพวงมาลัยนั่งนิ่ง มองตรง ไม่สบตา เด็กชายยืนท่าเดิม สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าหญิงสาว 10 9 8 ในความเงียบ หญิงสาวใช้มื้อซ้ายควานหาอะไรบางอย่าง เธอลดกระจกลง ยื่นมือส่งเหรียญกลมให้เด็กชายสองเหรียญ 5 4 เด็กชายรับเงินแล้วค้อมตัวขอบคุณ หย่อนเหรียญใส่กระเป๋ากางเกงแล้วกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับไปที่เกาะกลางถนน 3 2 “ไฟเขียวเสียที” หญิงสาวเหยียบคันเร่ง พลางเอื้อมมือเปิดสวิตซ์ฉีดน้ำและที่ปัดน้ำฝน

ก่อนนอน

กำลังบังคับตัวเองให้อยากนอน ถ้าอยากนอน ความง่วงก็จะเข้าสู่ร่างกายได้ง่าย (คิดเอาเอง) ทันใดนั้นโดยไม่ทันตั้งตัว จู่ๆ ก็มีตัวหนังสือมากมายพรั่งพรูอยู่ในหัว ความรักความสัมพันธ์ในวันนี้ อาหารที่กิน สถานที่ที่ไป … ความรู้สึกต่างๆ นานา ไหลเข้ามา คล้ายๆ จะมาเตือน เธอใช้พื้นที่ความทรงจำในสมองเยอะเกินไปแล้ว เยอะจนพวกฉันกำลังจะล้นออกไปข้างนอก ช่วยทำอะไรสักอย่างเถอะ! นั่นสินะ คงจะนานเกินไปแล้วจริงๆ ที่เก็บทุกสิ่งไว้ข้างใน ควรพ่นอะไรออกมาข้างนอกบ้าง … ทั้งที่จริงกำลังบังคับตัวเองให้อยากนอน จนแล้วจนรอดก็ทนไม่ได้ นิ้วมือทั้งแปดคงร้องเสียดายถ้าคืนนี้ไม่ได้ sign in เข้ามา –คิดถึง –แล้วเจอกัน!

This is true

หลงรักตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟัง เป็นอีกเพลงที่ทำให้เราต้องเงี่ยหูอย่างตั้งใจเพื่อจะจำข้อความสักสองสามท่อนไปกูเกิ้ลหาข้อมูล ปรากฏว่าหล่อมาก ทั้งทำนอง เนื้อร้อง นักร้อง :) ขอบคุณ Chill FM 106.5 เวลาบ่ายแก่ๆ I won’t talk I won’t breathe I won’t move till you finally see That you belong with me You might think I don’t look But deep inside In the corner of my mind I’m attached to you [...]

ฝัน 30-12-2009

ประกอบการ กิจการ ที่พัก ที่นอน ไอติม หลับสบาย อิ่มอร่อย กำจัดขยะ รายได้ ชุมชน ช่วยเหลือ เล็กๆ ไกล เงียบ เย็น ยิ้ม จักรยาน แว้นซ์ ฟ้า น้ำ จัดค่าย จัดการ ง่ายๆ น่ารัก ประทับใจ น้อย มีเวลาพัก เที่ยวเยอะๆ ค่อยเป็นค่อยไป ไม่รวย ไม่มาก กำลังดี ———————————– ไม่เคยมีฝัน ไม่มีอาชีพในฝัน มีแต่สิ่งที่อยากทำ เลือกทำและสิ่งที่คนรอบข้างอยากให้ทำ ปัจจุบันมีความสุข ค้นพบความสุขอีกกะละมังใหญ่จากคนที่เดินทางไกลด้วยกันแค่สองครั้ง และรู้สึกอยากเดินทางกับคนนี้ไปตลอด นานเท่าที่คนสองคนจะไปด้วยกันได้ ความวุ่นวายบางอย่างเกิดขึ้นด้วยความละเลยของเรา เข้าขั้นร้ายแรง สับสน รู้ว่าต้องจัดการ คิดอยู่ว่าอย่างไรก็ต้องทำให้เสร็จ ทั้งงานที่ค้างคาและปัญหาที่พัวพัน เศร้า แต่มีความสุขและมีพลังจากคนข้างๆ วันนี้ ขณะพยายามนั่งทำงานในออฟฟิศมีภาพเล็กๆ หลายภาพวนเวียนในหัว ทั้งคำถามว่าจะไปแก่หง่อมที่ไหน กับใคร อย่างไร [...]

The House Bunny

ยกให้เป็นหนังตลกเบาสมองแถมปรัชญาชีิวิตเล็กๆ ที่สนุกมาก ขำอยู่นั่นแหละ นางเอกแบ๊ว น่ารัก และดูเหมือนว่าจะปล่อยความโก๊ะออกมาจากใจจริง สาวๆ แก๊งสมาชิกหอพักก็แปลงโฉมออกมาแล้วสวยแปลกตาน่ามอง แต่ก็มีบางท่อนที่ทำเวอร์ๆ (ตามประสาหนังเติมพลังชีิวิตให้ขนลุก) สนุกด้วยเซ็กซี่ด้วย ถ้าอยากเข้าใจมุกในหนังเยอะๆ ก็ดู Sound track นะ ป.ล. Anna Faris น่ารัก ^-^ Colin Hanks หล่อเรียบ >_<~ // เอิ้ว ชอบเพลงประกอบหนังเรื่องนี้ เสริมอารมณ์หนังได้ดีทีเดียว ตอนท้ายเรื่องที่มีเพลงช้า ไม่รู้ชื่ออะไร แต่เพราะมาก ชอบๆ ไม่รู้จักแอนนา ฟาริสมาก่อน เห็นตัวอย่างหนังครั้งแรก นึกว่าจะเป็นหนังพยายามขำที่ทำมาหลอกผู้ชายเฉยๆ แต่เอาเข้าจริงไม่ใช่แฮะ (ถึงจะขายความเซ็กซี่สุดๆ ก็เุถอะ) มีผู้ชาย (หรือผู้สาว ไม่แน่ใจ) นั่งเบาะข้างหลัง หัวเราะเีสียงดังมากมากมาก ทำให้เรากล้าหัวเราะเสียงดังด้วย (นึกขอบคุณเค้านะ) เออ.. แต่เราว่าเค้าให้บทบาทคุณพระเอกน้อยไปหน่อย

Head, ache

Head is for ache, Heart is falling apart, Even you be very nice or so smart, Your fart still smell bad!

ศิลปะ ชีวิต สั้น ยาว

15 กันยา สวัสดีวันศิลป์ พีระศรี ขอบคุณศิลปากร — เดี๋ยวมาต่อ

เช้าวันหนึ่ง

เช้าวันหนึ่ง ลืมตา รับรู้ว่ามีลมหายใจ มีงานที่ต้องทำ คิดถึง อยากคุย อยากเจอ และทำอย่างใจ เช้าวันสอง สาม สี่ ห้า … ยี่สิบแปด ยี่สิบเก้า … หกสิบ … เป็นเช่นวันหนึ่งนั้น ยิ้ม.. หัวเราะ.. ร้องไห้.. สุข.. ทุกข์.. สนุก.. ทรมาน.. เจ็บปวด.. สบายใจ.. รู้สึกดี.. วนเวียนเรื่อยมา เช้าวันนี้ ลืมตา รับรู้ว่ามีลมหายใจ มีงานที่ต้องทำ คิดถึง และหยุด ไม่มาก ขอหยุดเฉพาะวันนี้วันเดียวก่อน ผลเป็นอย่างไรไว้พรุ่งนี้ค่อย หยุด กันใหม่ ถ้าบอกให้ตัวเองหยุด ได้ครั้งละหนึ่งวัน เดี๋ยวเดียวคงครบสิบวัน ไม่นานคงครบเดือน ครบปี ขอให้วันนั้นมาถึงโดยไม่ทรมานนัก ขอให้เราเข้มแข็ง ให้ตัวและใจนิ่งได้อย่างนี้ … … … เช้าวันหนึ่งข้างหน้า ลืมตา รับรู้ว่ามีลมหายใจ [...]

Chat battle #2

ตัวโต VS ตัวเตี้ย ทุ่มครึ่ง / ยี่สิบแปด มิถุนา สองห้าห้าสอง ณ โรงแรมธนาคารแม่น้ำ กลางเมืองประวัติศาสตร์ หลังจากล่องเรือกินข้าวเย็น ตัวโต ตัวเตี้ย และเดอะแก๊งร่วมสัมมนาเดินกลับเข้าโรงแรม ตัวโต: เราใส่กางเกงเลทำไมปล่อยหางกางเกงไว้แบบนี้ล่ะ ตัวเตี้ย: อ้าว แล้วต้องทำยังไงเหรอคะ ตัวโต: ทำไมไม่ผูกซีดี! ตัวเตี้ย: (เอาหางกางเกงเลฟาดแขนตัวโต) ใจร้าย (T___T) ตัวโต: แน้ะ… ยังจะมาฟาดงวงฟาดงาอีกดูซิ ตัวเตี้ย: ใจร้าย (T___T) (T___T) ตัวโต: (ชนะ!) คะแนนรอบนี้ ตัวโตชนะ 1:0

Time and distance

With time and distance, we were able to grow to see thing differently, and our love become more mature. The element of attachment had lessoned, allowing compassion and loving kindness to flower. Separation did not destroy our love. It strengthened it. -Thich Nhat Hanh- [แปล] ระยะทางและเวลาช่วยให้เราสามารถเติบโต มองอะไรต่างๆ ด้วยสายตาใหม่ๆ และความรักของเราก็มีวุฒิภาวะมากขึ้น ธาตุความผูกพันน้อยลงไป เปิดโอกาสให้ความรักความเมตตาได้เบ่งบาน การพรากจากไม่ได้ทำลายความรักของเรา หากแต่ยิ่งทำให้ความรักนั้นมั่นคงขึ้น -ติช นัท [...]

Roommate

. ผมเชื่อว่ามนุษย์เกิดมาเพื่ออยู่คนเดียว แต่ถ้าเลือกที่จะมีความรัก ก็เท่ากับพร้อมที่จะยอมรับความเจ็บปวด -โน๊ต- ประโยคนี้ของโน๊ตเป็นอีกสาเหตุหลักที่ทำให้เราอยากดูหนัง ไม่รู้เหตุผลอะไรที่ทำให้โน๊ตเชื่อแบบนั้น และไม่รู้ทำไมโน๊ตถึงได้มองความรักโดยข้ามความรู้สึกเป็นสุขหรืออบอุ่นในหัวใจ กระโดดไปยังจุดจบที่เรียกว่าความเจ็บปวด นั่นคงจะเป็นความจริง (ที่โน๊ตรับรู้มา?) เพราะสุดท้าย ไม่ว่าคนสองคนจะได้รักกันหรือไม่ ต่างก็ต้องจากกัน เมื่อวันนั้นมาถึง แม้เราจะบอกว่ามีความทรงจำดีๆ เกิดขึ้นระหว่างทางมากมาย แต่สิ่งที่เราต้องยอมรับให้ได้เป็นอันดับแรก คือความเจ็บปวด . ช่วงท้ายของตัวอย่างหนัง โน๊ตคุยกับป๊อบ จำได้ไหมที่โน้ตเคยบอกว่ามนุษย์เกิดมาเพื่ออยู่คนเดียว เราว่าตอนนี้ เราพร้อมที่จะเจอความเจ็บปวดแล้วว่ะ -โน๊ต- เอาเถอะโน๊ต ไม่ว่าแกจะพร้อมเจอมันหรือไม่ แต่เราทุกคนมีความรักได้ เราเองก็มี ทั้งที่ยังไม่พร้อมจะเจอความเจ็บปวดบ้าๆ นี่สักนิด เจอกันในโรงหนังซักที่ในสยามประเทศ!

it should be

ถ้าการเดินจากมาจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น ความทรมานเป็นเรื่องสมควรแล้ว เราคิดว่างั้น . . - กตนพจ = กระต่ายในพระจันทร์ = rabbit moon -

คนที่เดินผ่าน

5 พฤษภาคม 2552 บ่ายโมงกว่า อากาศร้อนได้ที่ เรากับพี่เก๋คุยงานเสร็จ เดินออกจากซอยอารี หาซื้อขนมจุกจิก เตรียมตัวกลับออฟฟิศไปประชุมอีกนัด พี่เก๋เดินนำไปจนใกล้ถึงป้ายรถเมล์ ช่วงเที่ยงๆ บ่ายๆ ในวันธรรมดาแบบนี้ ริมถนนแถวซอยอารียังมีคนเดินไปมาไม่ขาด เราเดินช้าๆ งงๆ สติเหลือน้อยเต็มที ทั้งที่เพิ่งผ่านมาครึ่งวัน พลันสายตาสะดุดที่ผู้ชายคนหนึ่ง หน้าตาเข้ม คม น่ารักใช้ได้ อายุน่าจะไล่เลี่ยกับเรา –ยี่สิบต้นๆ เขายืนอยู่ที่ตีนสะพานรถไฟฟ้า สายตากระวนกระวาย เหมือนคอยใครอยู่ … คงจะเหมือนกับคนอื่นที่เดินผ่านมา –แล้วก็ผ่านไป ไม่ได้เจอกันอีก เรากำลังจะเดินผ่านเขาไปเช่นกัน… … คนที่เดินผ่าน เธอคือคนๆ นั้นที่เคยเดินผ่าน เมื่อวันวานฉันยังจำได้ ยังไม่จาง จากหัวใจ เธอคือคนๆ นี้ที่ฉันเฝ้าดู และอยากรู้ว่าเธออยู่แห่งไหน จะไปหาเธอ พยายามตั้งใจ อยากบอกให้เธอได้รู้ ว่าเฝ้าดูอยู่นานแล้ว โอ้… เธอ ที่ทำให้ฉัน [...]

เด็กชายใต้สะพาน

4 พฤษภาคม 2552 เวลาดึก แฮปปี้แลนด์ บางกะปิ ซื้อน้ำหนึ่งแก้ว ขนมปังหนึ่งชิ้น เดินข้ามสะพานลอย เด็กน้อยกับกระป๋องเล็กๆ นั่งรอเสียงกรุ๋งกริ๋งของเศษเหรียญอยู่ที่ตีนสะพาน คงหิวน้ำ ชี้มือมาที่เราแล้วพูดว่า ‘พี่ เอาอันนี้’ เราหยุดเดิน ยืนงงแป๊บนึง แต่เห็นสายตาใสๆ จ้องมาที่แก้วน้ำ ก็เลยเข้าใจ ส่งแก้วน้ำให้ ส่งขนมให้ น้องพนมมือไหว้เรา เกี่ยวก้อยสัญญาว่าจะทิ้งขยะลงถัง ไม่มั่นใจว่าเค้าจะทำ แต่อย่างน้อยเค้าก็ได้รู้ว่าควรทำ น้องได้กิน เราอิ่ม # # # เรื่องนี้จะธรรมดามาก ถ้าวันนั้นที่เราเจอน้อง ไม่มีเหตุการณ์วุ่นวายเกิดขึ้นกับชีวิต ทำของหาย พยายามติดต่อหาสถานที่ที่จะไปหาของ ไปหา –ไม่เจอ เศร้าและเครียด เพราะนั่นคืองานเกือบครึ่งนึงของทั้งหมด หมกมุ่นคิดแต่สิ่งแย่ๆ ที่น่าจะตามมา แล้วน้องใต้สะพานก็มาหยุดเราไว้ วางเรื่องตัวกูของกู(หาย)ไว้ก่อน มองรอบตัวบ้าง สังคมนี้โลกนี้มีอะไรมากกว่าของที่หายไป มากกว่าแค่สิ่งที่เหลืออยู่กับเรา หยุดหมกมุ่นครุ่นคิด ทำสิ่งอื่นนอกจาก เสียใจ บ้าง ไม่ว่าด้วยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ หรือจะด้วยอะไรก็ตาม ขอบคุณน้องชายตัวน้อยคนนั้น ขอบคุณผู้คนในสังคมนกกระจิบ [...]

Chat battle #1

ตัวโต VS ตัวเตี้ย บ่ายโมงกว่า / หก พฤษภา สองห้าห้าสอง ที่สำนักงาน NCYD (นามสมมุติ) ตัวเตี้ยนั่งอยู่ที่เก้าอี้รับแขก กำลังรอเข้าประชุมงานกับพี่ๆ และเพื่อนในวงการ ตัวโต (ทำงานอยู่ที่นี่) เดินผ่านมา ตัวเตี้ย: สวัสดีค่า ตัวโต: หวัดดีจ้ะ ทานข้าวยังเนี่ย ตัวเตี้ย: ยังเลย พี่โตเลี้ยงไหมล่ะ ตัวโต: เอ้า ถามจริง กินข้าวยัง ตัวเตี้ย: ยังไม่ได้กินข้าวค่ะ… ตัวโต: (ทำท่าจะไปหาอะไรให้น้องกิน) ตัวเตี้ย: …กินแต่สปาเก็ตตี้ ตัวโต: พี่ไปทำงานก่อนนะ (-_-”) ตัวเตี้ย: (ชนะ!) ตัวโตเดินผ่านมาอีกรอบ ตัวเตี้ย: พี่โตกางเกงสวยนะคะ ขอได้เปล่า ตัวโต: ได้สิ ตัวเตี้ย: ขอบคุณค่า ใจดีจัง (>_<) ตัวโต: แต่เราคงต้องเอาไปตัดขาเยอะหน่อยนะ ..หึหึ ตัวเตี้ย: ใจร้าย [...]