สักวันมันจะเป็นของเธอ

โลกของเธอ เขาว่ามันกลม
โลกของฉัน มันก็กลมไม่ต่างกัน

โลกของเธอ หมุนรอบตัวเองอยู่ทุกวัน
โลกของฉัน ก็ทำอย่างนั้นอยู่ทุกคืน

โลกของเธอ มีสองเวลาในหนึ่งวัน
โลกของฉัน ก็แบบเดียวกันไม่เป็นอื่น

โลกของเธอ คือหนึ่งกลางวันกับหนึ่งกลางคืน
โลกของฉัน ก็ยืนพื้นด้วยวันและคืนเช่นกัน

โลกของเธอ ห่างดวงอาทิตย์อีกตั้งไกล
โลกของฉัน หากอยากจะไปก็คงแค่ฝัน

โลกของเธอ ยังมองเห็นความเป็นไปของดวงจันทร์
โลกของฉัน ก็เคยได้ยินเรื่องเล่าจากที่นั่นเป็นบางที

โลกของเธอ มีเรื่องให้ทำมากมาย
โลกของฉัน ก็คล้ายๆ จะต้องทำในแบบนี้

โลกของเธอ สิ่งที่ตามหายังคงต้ัองมี
โลกของฉันในวันนี้ ก็ยังคงเดินทางต่อไป

เหมือนโลกของเรา ไม่มีอะไรที่แตกต่างกัน
ทุกเรื่องราวในโลกนั้น เป็นเช่นเดียวกันมาตั้งแต่ไหน

เรื่องเดียวที่อาจไม่เหมือนกัน…
คือโลกของฉันมีเธออยู่ที่นั่นมาตั้งแต่ไหนแต่ไร

เรื่องเดียวที่อาจจะต่างไป
แค่ไม่รู้ว่าจะมีฉันอยู่บ้างไหม… ในโลกของเธอ

—
กลอนอะไรไม่รู้ แต่งโดยใครไม่รู้
ได้รับฟอร์เวิร์ดมาจากใคร ตั้งแต่เมื่อไหร่จำไม่ได้

ย้ายบ้านเสร็จ รื้อของออกมา เจอบันทึกเล่มเก่าที่จดไว้
อ่านแล้วยังซาบซึ้ง
เพราะความจริง ทุกสิ่งในกลอนก็ยังเกิดขึ้นกับแนนเหมือนเดิม

เพราะฉะนั้น
เอามาแปะไว้ซะเลย
จะได้อ่านบ่อยๆ

จะได้ช้ำใจบ่อยๆ

555+