การเมือง…จนได้

ว่าจะไม่เขียน

แต่ก็อดไม่ได้ จนได้

เบื่อ เบื่อ เบื่อ

(ทำตัวใหญ่กว่านี้ไม่เป็น)

จะทะเลาะกันไปถึงไหน

ให้มันได้อะไรกันขึ้นมา

พอเรื่องแรงขึ้นๆ ก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวมากขึ้นๆ

เรียกร้องให้ผู้คนออกมาแสดงความคิดเห็น

แต่มีกี่คนในมวลชนผู้ใส่ใจสังคม ที่ไม่แสดงความโกรธ เกลียด หรือดูถูกคนที่คิดต่าง

แล้วจะมาเรียกร้องประชาธิปไตยกันไปทำไม

ล่าสุดได้ยินข่าวลือที่น่าเสียใจมาก

รุ่นน้องแกนนำนักศึกษา (ที่ไม่ได้รู้จักแต่ร่วมเป็นลูกแม่โดมเหมือนกัน)

บ่นว่ากลุ้มใจที่ไม่สามารถทำให้เพื่อนนักศึกษามีความเห็นเรื่องการเมืองไปในแนวทางเดียวกันได้

น้องค่ะ

ถ้าต้องการให้ทุกคนเห็นเหมือนกัน

นั่นเรียกว่าเผด็จการค่ะ

(หวังว่าจะเป็นข่าวลือที่เข้าใจผิด)

เลิกบ่มเพาะความเกลียดกันซะทีเถอะ

เมื่อเราส่งอะไรออกไป นั่นก็คือสิ่งที่จะกลับมา

เมื่อเรามีแต่ความโกรธ เกลียด สิ่งเดียวที่สร้างได้คือศัตรู

One Response to “การเมือง…จนได้”

  1. เห็นด้วยกะพี่อุ๊

    วันนั้นนั่ง taxi ดนเป็น taxi พันธมิตร แล้วก็บ่นว่า

    ปากก็บอกว่ารักในหลวง แต่ทำไม ไม่ออกมาช่วยกัน ปล่อยให้มันว่าในหลวงอยู่ได้

    อยากจะเถียงใจจะขาด แต่คิดว่า นั่งเฉยๆ จะดีกว่า

    ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องเลือกข้าง อยู่ตรงกลางไม่ได้เหรอ

    ไม่เข้าใจว่าการที่เราไม่ทำอะไร ไม่ไปร่วมมันผิดรึไง

    ช่วงนี้เลยงดรับข่าวการเมือง มันจะอ้วกอยู่แล้วอ่ะ

    ต้องมาฟังเสียงคนตะโกนๆๆๆๆ ประสาทเกือบเสีย

Leave a Reply