ขอพลังจากความเศร้า
เมื่อวานไปชุมนุมโยคีมา…
เป็นการพบกันโดยนัดหมายแต่ไม่ได้จัดการมากมาย
เป็นคนที่เคยฝึก / หรือสนใจการภาวนากับตั้ม - วิจักขณ์ (vichak@blogspot.com)
มาเจอกันเพื่อ “นั่งเฉยๆ”
เมื่อได้ยินเสียงระฆังบอกจังหวะหมดช่วงเวลา
ใจหวิวๆ เหมือนจะหลุดลอยไป
รู้สึกถึงความเปล่าเปลือย และเศร้าลึกของหัวใจ
เพียงเสียงกระทบ ก็สะเทือนอย่างรุนแรง
ลืมตามาด้วยตาชื้นๆ
แต่ไม่ได้ถึงร้องไห้
(คงเพราะไม่ได้สนิทกับทุกคนที่นั่น ไม่งั้นคงร้องไปแล้ว)
เศร้าแบบอุ่นๆ
หวิวๆ แต่มั่นคง
ใจหน่วงๆหนักๆ แต่ก็เบาสบาย
นี่หรือเปล่านะใจเปล่าเปลือยที่เปราะบาง…
เจอพี่วิที่เคยเจอที่สวนโมกข์ (คิดถึงๆ)
พูดได้เหมือนใจเราเลย
การเดินทางที่โดดเดี่ยว
ไม่สามารถสื่อสารให้ใครเข้าใจได้
มีเพียงเรากับความเหงาเท่านั้น
….ขอพลังจากความเศร้า….
Filed under: Uncategorized on September 1st, 2008
ได้พลังมั้ย
เราเพิ่งส่งไปให้
เมื่อกี้นี้เอง…
“…เศร้าแบบอุ่นๆ
หวิวๆ แต่มั่นคง
ใจหน่วงๆหนักๆ แต่ก็เบาสบาย…”
อืม…ช่วงที่ผ่านมาก็รู้สึกแบบนี้เหมือนกัน
งั้นแบ่งพลังไปให้นะขอรับ
ขอบคุณค้า…