Pae…Pae…Pae…

ช่วงนี้แปลกดี

หรือเพราะเราอยู่ใกล้ ๆ กันมากก็ไม่รู้….

มักจะคิดอะไรคล้าย ๆ หรือเป็นเรื่องใกล้ ๆ กันตลอดเวลา…ไม่ว่าจะเป็นพี่เดี่ยว พี่อุ๊ หรือ น้องแนน…

คิดเรื่องทฤษฎี ได้เกิดเป็นมนุษย์ เพราะบาปหนา ไม่ใช่ว่าทำบุญมาดี….เหมือนพี่เดี่ยว…

คุยกับพี่อุ๊เรื่องความรัก….แล้วก็จำได้ว่า…จริง ๆ แล้ว เคยคิดแบบนี้ครั้งนึงนี่นา…

“อย่าเสียใจที่เรื่องมันจบลง แต่จงดีใจที่เรื่องนี้ได้เกิดขึ้น”

และเรื่องล่าสุด…ที่ตัวเองคิดไว้และไม่ได้บอกใคร….จู่ ๆ ก็มีน้องแนนพูดถึง…ที่ต่างก็แค่..มันคนละขั้ว….

.

.

ครั้งนึง…เมื่อหลายปีก่อน…

เคยถูกคนรอบตัว…พยายามให้เปลี่ยนชื่อ…เพราะไปหาพระมา…และหลวงพ่อท่านทักว่า…

ถ้าใช้ชื่อนี้จะได้แต่งงานสองครั้ง…เลยมีหลายคนพยายามบอกให้เปลี่ยน

และช่วงนั้นเป็นช่วงฮิตของการเปลี่ยนชื่อ…ไม่ว่าจะเป็น แม่ เจ๊ปุ๊ก เจ๊กุล น้องทอย…บ้านแก๊ปทั้งบ้าน…

มีแต่เรา..ที่ไม่เปลี่ยน…

จำได้ว่า ตอนนั้นรู้สึกว่า รักชื่อนี้มาก

มันเป็นตัวเราและอยู่กับมันมาตั้ง 20 กว่าปี

แล้ว…เรา…ก็คือ…เรา…ถ้าเปลี่ยนจะรู้สึกว่า…ตัวเองจะหาย…จะตายไป…

ยังไงก็ไม่ยอม…รั้นหัวชนฝา…แล้วก็แก้เก้อกับทุกคนไปว่า

“ก็แต่งสองครั้งดีกว่าไม่ได้แต่งเลยซักครั้งนี่นา…เอิ๊ก…เอิ๊ก”

(ตอนนั้น ถึงขั้นหาชื่อใหม่แล้วด้วยนะเนี่ย ประมาณว่า ขัดใจใครไม่ได้ แต่ก็ไม่ยอมเปลี่ยน.. หาไปงั้น ๆ )

.

.

ล่าสุด ก็มีโอกาสได้ไปวัดนั้นอีกครั้ง เพื่อหาชื่อให้..”เด็กกระป๋อง” หลานสาวที่จะเกิดใหม่ของบ้าน

- ที่ชื่อเด็กกระป๋อง เพราะเด็กคนนี้ถูกกำหนดทุกอย่าง

ไม่ว่าจะเป็นช่วงตั้งท้อง..ที่พี่สาวเพียรหาข้อมูลว่าจะทำยังไงบ้างให้ตัวเองท้อง

ทำยังไงบ้างให้ได้เพศชาย (ซึ่งสุดท้ายก็ไม่สมใจ…อิอิ)

ตลอดจนจะเกิดวันไหนดี ? กี่โมง ? กี่นาที ?

จนไปหาชื่อให้ก่อนที่จะคลอดด้วยซ้ำ…

ก็เลย…เรียกว่า “เด็กกระป๋อง” คล้าย ๆ อาหารกระป๋อง…

“อยากให้เกิดเมื่อไร…ก็เปิดท้องชั้นซิ…แบบนี้…” -

.

.

ก็เลยได้มีโอกาสกลับไปที่วัดนี้… พบหลวงพ่ออีกครั้ง…

และท่านจำได้ด้วย… “อีนี่ไง…ที่มาดูชื่อแล้ว…ไม่ยอมเปลี่ยน..ประมาณนี้”

แต่ท่านน่ารักมาก….ท่านไม่คะยั้นคะยอซักนิดนึง…print ดวงให้อ่าน…

และบอกว่า “ไปดูเอาแล้วกัน”

ถ้าอยากเปลี่ยนก็มา…

ก็มีตั้งเยอะแยะที่ชื่อไม่ดี แต่มีชีวิตดี

และชื่อเป็นแค่องค์ประกอบนึง…ที่เหลือ ก็ต้องขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราทำ…”

วันนั้น รู้สึกดีมาก..เหมือนท่านคงรู้…ว่า ดื้อ…

เอิ๊ก เอิ๊ก

แล้วก็ยังคงใช้ชื่อเดิม…ต่อไป…ต่อไป..ต่อไป

.

.

จนช่วงนี้….

แปลก….แปลกมาก….

จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากเปลี่ยนชื่อเอามาก ๆ

ไม่ได้อยากเปลี่ยนเพราะ.. หวังจะให้มีชีวิตดีขึ้น…หรอกนะ

ก็เราไม่เคยเชื่อในเรื่องแบบนี้….

แต่คง….เพราะความรู้สึกเบื่อกับทุกสิ่ง…

เบื่อแม้กระทั่งตัวเอง…

และคิดไปว่า ตาย ๆ ได้บ้างก็อาจจะดี…

หรือเหมือนว่า… ถ้าเปลี่ยนชื่อแล้ว…จะเหมือนตัวเองตายไปหรือเปล่าก็ไม่รู้….

ซึ่งเอาเข้าจริง….

ตัวเอง…ก็ยังนั่งหายใจทิ้งอยู่ในโลกใบนี้อยู่ดี….

ไม่ได้ไปไหน…ไม่ได้หายไป…

แค่…เปลี่ยนคำเรียก … ก็เท่านั้น……

.

.

อืม…

ซักวันล่ะมั้ง….

ไม่รู้ว่าอารมณ์นี้จะอยู่กับเราไปได้นานขนาดไหน….

เน๊อะ….

=นิตยา นิมิตรพรสุโข=

Posted on May 5th, 2008 by agapae
Filed under: Uncategorized