จากห้องน้ำ Room No.312
วันนี้ตื่นเช้ามาอาบน้ำ…
หลายครั้งแล้ว…มักคิดเรื่องต่าง ๆ ได้ตอนอาบน้ำ…
จริง ๆ แล้ว เคยมีคนบอกเรื่องนี้ไว้เหมือนกัน…
ว่าเวลาอาบน้ำ? มักเป็นช่วงที่เราจะคิดอะไรได้ดี…หรือมักจะคิดอะไรออก..
ทั้งสิ่งที่เราพยายามหาคำตอบ…หรือสิ่งที่เราขบคิดมานาน
.
.
นี่ไม่ใช่ครั้งแรก…ที่จู่ ๆ ก็มีเรื่องผุดขึ้นมา…ในขณะที่เรากำลังมีน้ำเย็น ๆ ไหลผ่านร่างกาย
และมันคงไม่ใช่แค่ผ่านตัว…แต่มันผ่านทั้งหัว…ตัว…จนถึงเท้า…
รวมไปถึงหัวใจ..ด้วยล่ะมั้ง…
อืม…เอาเถอะ…เอาเป็นว่า…
สิ่งที่ผุดออกมาพร้อมกับสายน้ำจากฝักบัวในห้องน้ำ…ก็คือ…
“มันไม่สำคัญล่ะมั้ง…ว่า ชีวิตนึงของเราจะมีความรักผ่านเข้ามากี่ครั้ง? จะมีคนรักมาซักกี่คน..
แต่ที่สำคัญ…คงอยู่ที่ว่า..
เราจะสามารถรักษา และประคับประคองความรักที่เรามีอยู่ในแต่ละครั้งไปได้นานซักแค่ไหน…”
….
เท่านี้แหละ…
Posted on April 28th, 2008 by agapae
Filed under: Uncategorized
การรักษาให้ความรักของเราคงอยู่
เป็นเรื่องที่ยากและท้าทาย
รักนะ จุ๊บๆ
เป็นกำลังใจให้เน้อพี่สาวววววววว
พี่ณัฬ ณ เชียงรายกล่าวไว้ว่า
เรารู้ตัวดีที่สุดว่าเรากำลังต้องการอะไรในแต่ละช่วงเวลาของชีวิต
อยู่ที่เราละเอียดพอที่จะได้ยินตัวเองหรือเปล่า
การที่เราหลงรักใครซักคน ก็คือมีอะไรซักอย่างในตัวเขาที่ดึงดูดเรา
และมันก็คือบทเรียนที่เราต้องการ สิ่งที่จะมาเติมเต็มเราในช่วงชีวิตนั้น
การที่ความรักบางครั้งทำให้ต้องแยกย้ายกันไป
ก็อาจจะแปลว่าเราได้รับบทเรียนนั้นเพียงพอแล้วก็ได้
การที่มันผ่านไป ไม่ได้แปลว่ามันไม่ดี
“Don’t be sad because it end, Be happy it happened” (จำมาจากที่ไหนซักแห่ง)
แปลว่า…”อย่าเสียใจที่มันจบลง แต่จงดีใจที่มันได้เกิดขึ้น”
ลึกซึ้งคอดๆ เลยพี่เป๊ะ