ตามดูฝันของใครบางคน
จู่ ๆ ก็คิด title ของ blog วันนี้ได้ซะง้าน…
เมื่อกี๊ยังคิดอยู่เลย..ว่า..เรื่องราวของวันนี้จะชื่ออะไรดี
จู่ ๆ ก็ได้ชื่อนี้ ลอยเข้ามาในหัวสมองอันน้อยนิด เลยรีบคว้าไว้ซะ..เดี๋ยวหายไปจะยุ่ง…
เรื่องมีอยู่ว่า…
เมื่อวานได้มีโอกาสไปดูหนัง Thesis ในชื่องาน ที-ศิษย์ ของเจ้าม้ง…น้อง YIM3 ของเรา…
นี่เป็น “ครั้งแรก” อีกเช่นกัน ที่ได้ดูละคร Thesis ของนักศึกษาศิลปกรรมศาสตร์
(ช่วงนี้มีครั้งแรกบ่อยจัง…เอิ๊ก…เอิ๊ก…และส่วนใหญ่เป็นเรื่องให้ appreciate ซะด้วยซิ)
เจ้าม้ง…โทรมาตามให้ไปดูหลายรอบมาก ๆ
จนตั้งใจไว้ว่า…ยังไงก็จะไม่พลาด…
ไปกับน้องแนน…รถติด…น่าดู..ลุ้น ๆ จะทันมั้ย…
เห็นป้ายธรรมศาสตร์….เหลือเวลาอีก 10 นาที…ค่อยยังชั่ว…โล่งใจ…คิดว่า ยังไงก็ถึงแล้ว…คงหาคณะ…และสตูดิโอ 3 ที่เจ้าม้งพูดถึงไม่ยาก…
ที่ไหนได้
หลงกันอยู่นาน….u-turn กันอยู่นั่น…
ถามทั้งนักศึกษาหน้าละอ่อน…พี่ยามประจำถิ่น…
กว่าจะเจอ…เลทไป 10 นาที…
แต่โชคดีที่ยังไม่เริ่ม…เห็นบรรยากาศความร่าเริง ร่าเริงของเด็ก ๆ …ดีจัง…
เจอเจ้าโอ๊ค..เพื่อนม้งที่ทำ project ด้วยกัน…
เข้าไปทัก? น้องทำหน้า งง…งง…ใครกัน ?
บอกไปเสร็จ…น้องทักกลับมาว่า..”เมื่อก่อนตัวกะทัดรัดกว่านี้นี่นา”…เหอ ๆ คงถึงเวลาลดความอ้วนจริงจังซะที….
ใคร ๆ ก็พูดเหมือนกันหมด…
แม้กระทั่ง…เสื้อผ้าที่มี…มันก็บอกเราอยู่เป็นนัย ๆ …
คับแขน…คับตัวไปหมดแล้ว….แง..แง…
(บ่น..เสร็จ..เอาไว้ก่อน…เดี๋ยวค่อยเริ่ม…ทุกที…อิอิ)
เอาล่ะ…กลับมาที่ละครเจ้าม้งดีกว่า….
ตอนนั่งรอ…โครตตื่นเต้นเลย…ตื่นเต้น..ตื่นเต้น….
เห็นความรัก…ความทุ่มเท..ให้กับงาน…ให้กับเพื่อน…ให้กับพี่…ดีจัง….
อืม…เอาเป็นว่า…ม้ง…แม่ง..สุดยอด…
อืม…พูดได้เท่านี้…
เห็นสิ่งที่ม้งทำ…แล้วรู้สึกว่า…นี่เป็นฝันเค้าแล้วล่ะมั้ง…
เมื่อรู้ว่าฝันของตัวเองเป็นอะไร…
แล้วเดินตาม…
มันมักจะเจอกับความสุดยอด….ทุกครั้งไป….
อืม…ขอบคุณเจ้าม้งอีกครั้ง…
….สุดยอดไปเลย….
Posted on February 1st, 2008 by agapae
Filed under: Uncategorized
เค้าไม่ได้ไปดูอ่า
เสียดายจริงๆ
แต่วันนั้นหมดแรงงงงงงง
ว๊าาาาาาา
สุดยอดไปเลยพี่เป๊ะ