คุณนายตื่นสาย…
วันนี้วันที่ 23 ตุลาคม 2550
มีบางสิ่งที่คิดออกในช่วงวันเสาร์ที่ผ่านมา….
อยากบอก…อยากเล่า…
ถึงแม้จะไม่ได้ความรู้สึกเหมือนตอนคิดออกใหม่ ๆ ก็ตาม…
ยังคงอยาก….ที่จะบอกเล่า…อยู่เช่นเดิม…
วันเสาร์ที่ผ่านมา….
ได้มีโอกาสตัดแต่งสวนเล็ก ๆ ที่ระเบียงในห้องของตัวเอง….
อยากจะจัดมานานแล้ว…เพียงแค่ไม่มีโอกาส….
วันนี้…รู้ว่ามีเวลาไม่มากพอ….แต่อยากจะจัดระเบียบมันเหลือเกิน….
ปล่อยทิ้ง…ปล่อยขว้าง…มานาน….
ช่วงแรกเรามาแนะนำเหล่าสมาชิกชาวระเบียงห้อง 312 ให้รู้จักกันก่อนดีกว่า…
รายแรก….นามว่า..คุณนายตื่นสาย…..
อยู่กันมาตั้ง 6 เดือนแล้ว… ตอนเธอมาใหม่ ๆ
ดอกเป็นกระบุงโกย…ให้ได้นั่งพิจ…นั่งชมกัน….ต่อมาก็…ตายบ้าง…โตบ้าง…ตามระเบียบ….
เพลี้ยขาวมากันเต็มไปหมด….
ไอ้ที่โตก็จะแปลงร่างกลายเป็นเถาวัลย์แล้ว….เลื้อยกันสนุกสนานเชียว…
ปีปยูนาน….ดอกสีขาว….น่าหลงรักเลยทีเดียว…แถมยังหอมฟุ้งอีกต่างหาก…
รายนี้ก็ไม่ออกดอกมาให้หอมกันมานานแล้ว….
ต้นพุด….จำชื่อสกุลเต็มไม่ได้….เอาชื่อย่อ ๆ
ไปก่อนแล้วกัน….ต้นนี้..ตอนแรกนึกว่าจะตายเพราะเพลี้ยขาว…
แต่ปล่าว…หล่อนแค่…ผลัดใบทั้งหมดออกแค่นั้นเอง….
วันที่หล่อนเริ่มผลิใบ….ดีใจแทบตาย….เอิ๊ก….เอิ๊ก….
ต่อไป….ต้นแก้วแคระ แอนด์ เดอะแก๊งค์
(สืบเนื่องจาก…she แอบมีลูกเด็กเล็กแดงด้วย เพาะต้นกล้าได้จากเมล็ดที่ออกมากับดอก..)
แต่….ช่วงนี้ไม่ออกดอกแฮะ….ไม่รู้งอนอะไรหรือปล่าว…สงสัยจะไม่ได้ใส่ปุ๋ย…
โป้ยเซียนแคระ….ต้นนี้…ของเค้าดีจริง….ทน…อึด….
และยังคงออกดอก…ให้เชยชม…กันอย่างต่อเนื่อง…
แต่เท่าที่เห็น….สงสัยต้องขยายกระถางซะแล้ว….ตัวเธอเริ่มโตเกินไป…..คับกระถางเชียว….
ไม้ประดับใบเขียวอีก 2 ต้น…อันนี้จำ…ชื่อไม่ได้ของแท้เลย….เหอๆ
ดอกหน้าวัว….จำได้ว่า…ตอนซื้อมาใหม่ ๆ
ดอกมันเป็นสีแดงนี่นา….ไหง….อยู่ไป…อยู่ไป….ไม่เคยมีดอกสีแดงเลยซักครั้ง….
ดอกที่ออกมาใหม่…กลายเป็นสีเขียว….ตลอดมา….หลอกกันนี่นา….เอิ๊ก เอิ๊ก….
ปีป…ซื้อมาเพราะชอบดอกปีป….
แต่จะเอาที่ที่ไหนมาให้มันโตล่ะ…..อยู่แต่ในกระถาง…
และรู้สึกว่าจะชอบน้ำอีกต่างหาก….
ช่วงที่ไม่อยู่ห้องนาน ๆ…she ก็งอน…
ตอนนี้เริ่มแห้งตายแล้ว…ไม่รู้ว่าจะช่วยชีวิตมันได้ทันมั้ย…
เจ้าต้นเล็ก ๆที่ี่เหลือก็คือ….กระบองเพชร….
ต้นนี้สู้ทน…อึดถึก…สมกับเป็นต้นกระบองเพชรมาก…
ซื้อมา 2 ต้นคู่กัน…
วันนึง…ถูกลมพัดแรง…พลัดตกลงจากระเบียงห้องชั้น 3
กว่าจะหากันเจอ…ต้นนึงตายคาที…
ส่วนต้นนี้เป็นต้นไม้ตายยาก ภาค die hard พิการเล็กน้อย…และรอดมาเติบโตกันจนทุกวันนี้…
นี่แหละสมาชิกชาวระเบียงห้อง 312 เอิ๊ก เอิ๊ก…
..
อืม….วันเสาร์ก็ได้พอมีเวลาจัดการบ้าง….
สิ่งที่อยากทำก็คือ….จัดระเบียบคุณนายตื่นสายที่กลายพันธุ์ไปเป็นเถาวัลย์….
ครั้งแรกของการรื้อถอน….
ไม่เคยรู้หรอกว่า…เค้าสามารถตัดคุณนายตื่นสายเพื่อให้มันแตกยอดต่อได้ตรงไหน….
ตอนแรกก็ว่าจะรวมให้มันเป็นรางเดียวเฉย ๆ (ตอนแรกมี 2 ราง)
แต่ในขณะที่รื้อ…ก็เห็นว่ามันยาวจ๊าง……ง…ง..ไม่รู้จะยาวไปไหน….
ก็เลยอยากตัดมันบ้าง….ให้มันได้สั้น ๆ พอจะปักได้…
ก็แค่สังเกตดู…ว่ามันกิ่งก้านสาขามันงอกได้จากตรงไหนบ้าง….
ตัดมันตามนั้น….
ไม่รู้หรอกว่า…จะตายมั้ย….
แต่รู้ว่าจะทำ….
(พี่สมลักษณ์เคยบอกไว้ว่า….
ให้ทำสิ่งที่จะทำ…รู้เพียงว่า “จะทำมัน”…
ไม่ต้องมี “ความอยาก“….
หรือ “ความที่จะต้องทำ“ แล้วเราจะเห็นสิ่งดี ๆ ที่มันกำลังมา…)
อืม….ก็แค่จะทำ….
ตัดแต่งคุณนายตื่นสาย….
นึกว่าจะไม่เยอะ….ลืมไปว่าเลื้อยกันมาตั้ง 6 เดือน….
ตัดไปตัดมาชักร้อน….แดดส่องเปรี้ยงปร้าง….
ทนไม่ไหว….รื้อไปตัดในห้องน้ำดีกว่า….เย็น ๆ ชื้น ๆ ด้วย….
คุณนายแกจะได้ไม่ต้องเฉาไปกันใหญ่
ตัดไป….ตัดไป….
ฟังเพลงไป….ฟังเพลงไป….
ตัดไปเรื่อย….เริ่มรู้สึกว่าเจ็บจัง….มันกำลังถูกตัด..ถูกแยกจะต้นแม่ที่อยู่ด้วยกันมานาน
แถมยังแอบเห็นน้ำใส [...]
Posted on October 23rd, 2007 by agapae
Filed under: Uncategorized | 2 Comments »