Pae…Pae…Pae…

Just another Deksiam.com | Blog weblog

  • Home
  • About

ความรักรอบ ๆ ตัว

posted by agapae in March 11th, 2009 
in Uncategorized  

ช่วงนี้คิดวนเวียนเรื่องราวของความรักเยอะๆ

คงเป็นไปตามวัย…ของตนเอง…

- เพื่อนเข้าคิวกันแต่งงาน

ต้นมีนาคม แต่งไปแล้ว 1 คู่

ปลายมีนาคมรอจ่ออีก 1 คู่

มีข่าวแว่ว ๆ มาอีก 5 คู่ กำลังเตรียมงาน และรอดูฤกษ์ยาม

น่ายินดี…ระคนอิจฉา เล็ก ๆ น้อย ๆ

- ที่แต่งไปแล้ว…ก็มีข่าวดีตามมา “กำลังมีน้อง..2 เดือนแล้ว…รอลุ้น ๆ”

ร่าเริง ร่าเริง

- สัมผัส รับรู้ เรื่องราวความรู้สึกของความรักที่เกิดขึ้นในใจของน้องสาวใกล้ตัว

อมทุกข์ก้อนโต ร้องไห้ก้อนใหญ่ เมื่อไม่สมหวัง…

แผ่รังสีความสุขเท่าบ้านขนาดคฤหาสน์ king size เมื่อร่าเริงบันเทิงใจ….

- สัมผัส แตะ ยุ่ง ฟัง รู้สึก ไปกับความรักในครอบครัวของพี่สาวที่ประกอบไปด้วย

“พี่สาว พี่เขย และเจ้าตัวเล็ก วัย 10 เดือน…”

ทุกข์ สุข ตามประสา…

อบอุ่น ร้อนเดือดเลือดพล่าน เยือกเย็น ตามอุณหภูมิของบรรยากาศในครอบครัว…

ซึ่ง…ไม่รู้เหมือนกันว่า…ครอบครัวนี้จะเดินทางไปยังไง…

จะไปในทิศทางไหน…

แต่ไม่ว่าอะไร…จะเป็นไปยังไง…

เราจะเอาใจช่วย…อย่างถึงที่สุด…

และเชื่อในความรักของทุกคนที่มีต่อเจ้าตัวเล็ก…

- และสุดท้าย…

ความรู้สึก…”กล้า ๆ ปน กลัว ๆ” กับความรู้สึกที่เกิดขึ้นภายในใจของตัวเอง…

กลัว…ไปซะทุกอย่าง…

กลัว…ไปซะทุกเรื่อง…

.

.

“เราดีพอแล้วรึป่าวอ่ะ…ไม่มั่นใจเลย…เค้ามีคนให้เลือกอยู่ตั้งเยอะนะ…”

“คนชอบเค้าอยู่ก็มี…แถมน่าจะทำให้เค้าบันเทิงใจได้เยอะกว่าอีก…”

“..นิสัย..เจ้าชู้…ร่า้เริงกับสาว ๆ แบบไม่คิดอะไร…(แต่สาว ๆ คิดรึเปล่า…ไม่รู้)

..สร้างความสั่นคลอนให้กับตัวเราได้มากเลยทีเดียว…

(แถมบวกพลังเข้ากับ…มีคนชอบเค้าอยู่ด้วย..ยิ่งไปกันใหญ่!!)

คิดเรื่องนี้ทีไร…รู้สึกแย่ทุกครั้งไป…

ความมั่นใจหมด..หดหาย…ตัวเล็กลง…เล็กลง…

ถามทีไร…เป็นเรื่องทุกที…

พอไม่ถาม…ก็ต้องคิดเอง…

คิดเรื่องนี้ทีไร..พอคิดมาก…พอเป็นเรื่อง…เค้าก็ยิ่งไม่อยากให้เรารู้…

ยิ่งไม่อยากให้เรารู้…ยิ่งปิดบังเรามากเท่าไร…ก็ยิ่งคิดมากเข้าไปอีก…

เพียง…แค่เล่าให้เราฟังบ้างก็เท่านั้น…

แต่ก็ balance ไม่ได้…ซะที

ชีวิตเค้า…เรื่องส่วนตัวเยอะ…space ของตัวเองแยะ…

เป็นส่วนที่เราเองก็เข้าไม่ถึง…

รวมทั้ง..เค้าก็อาจจะไม่พร้อมที่จะให้เราเข้าไป…

แต่ทั้งหมดนี่…มันเป็นตัวเค้า…

ตัวเค้า..สบายตัว…สบายใจ…ที่เป็นแบบนี้..

.

.

ถ้างั้น…ยังไงดี…

.

.

“ไหน..ถ้าเรากลับบ้านจริง ๆ…แล้วเค้าจะมีคนอื่นมั้ย…”

.

.

กังวลใจ…คิดไปต่าง ๆ นานา…วุ่นวาย

เราควร balance กันตรงไหน

จะไว้ใจกันยังไง

จะอยู่กันด้วยความสัมพันธ์แบบไหน…

เรากลัว…กลัว..ไปหมด กลัวกระทั่งจะรู้สึก “รัก”

ทั้ง ๆ ที่เคยเชื่อในเรื่องนี้มาตลอด

“ถ้าจะรักแล้ว…อย่าไปกลัวเลย…ลองกับมันดูซักตั้ง…

เอาให้สุขลืมตาย…หรือสุดท้ายจะต้องเจ็บปางตาย

ก็ว่ากัน…เพียงแค่เต็มที่กับมัน…”

แต่วันนี้…

รู้สึก.. “กลัว”

รู้สึก .. “ไม่มั่นคงเลยซักนิด”

…

…

พาลนึกเรื่องที่ไม่เีกี่ยวข้องกัน…

แต่มันเคยเกิดขึ้น…

วันนี้ “เค้าเ้ข้าใจแล้วล่ะ…ว่า ทำไมเราจะต้องอยู่ด้วยกัน…ทำไมเราจะอยากอยู่ใกล้ักัน…”

ถ้าเรารักกัน…เราจะอยากอยู่ด้วยกัน

และถ้ายิ่ง…เราจะเป็นครอบครัวเดียวกัน…

สุดท้าย…เราจะอยู่ห้องเดียวกัน…อยู่บ้านเดียวกัน…อยู่จังหวัดเดียวกัน…อยู่ที่ที่เดียวกัน…

ดูแลชีวิตกัน…ดูแลความรู้สึกที่เกิดขึ้นของเราด้วยกัน….ด้วยความรักที่เราต่างคนต่างมี”

“วันนี้เค้าเข้าใจ…เค้ารู้สึกได้่…ด้วยตนเอง…”

ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้…ไม่เคยเข้าใจเลย…เคยคิดว่า…

แค่รักกัน เข้าใจกัน อยู่ที่ไหน จะทำอะไร ก็ไม่เป็นไรนี่นา…

.

.

“แต่วันนี้…เค้าเข้าใจ…ความรู้สึกนั้น”

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

No Comment

วิธีการแก้อาการเฉาของเค้าเอง

posted by agapae in March 9th, 2009 
in Uncategorized  

สอง-สามวันนี้เค้าเกิดอาการเฉ๊า-เฉา

แต่ยังต้องทำงานอยู่ด้วย…

เลยต้องหาวิธีการแก้อาการเฉาของตัวเองไปเรื่อย ๆ

พอสังเกตได้ว่า ตัวเองอาการดีขึ้น..เลยอยากเขียนอ่ะ…

เหอ ๆ

วิธีที่เค้าใช้…มีดังต่อไปนี้…นะจ๊ะ

1. แต่งตัวสีส๊ด..สด

ตื่นมาแต่งตัวสีสันสดใส หาเสื้อผ้าสีสนุก ๆ มาใ่้ส่…ช่วยได้มากเลยทีเดียว…ทดลองมาหลายครั้งแล้ว…

(แต่ อันใช้ไม่ได้กับการมีอารมณ์เบื่อ แบบซังกะตาย เพราะจะไม่มีอารมณ์คุ้ยหา หรือจะสนุก…

แต่ถ้า bulit อารมณ์ให้ขึ้นได้…วิธีนี้ได้ผลดีมาก ๆ…แค่ช่วงเลือก ก็สนุกโครตแล้ว..)

2.ฟังวิทยุ คลื่น EFM (94.0)

โอ่ย…อีคลื่นนี้..ขำเป็นบ้า มีดีเจบ้า ๆ คอยจิกกัดตลอดเวลา และมีมุขสะเหร่อ ๆ ตลอดวัน…55…

ฟังแล้วขำ…ขำมากค่ะ

3.เล่นกับ สิ่งมีชีวิตบ้าง

เช่น สัตว์เลี้ยง หรือถ้าไม่มีเป็นของตนเอง นั่งสังเกตอริยาบทของสิ่งที่ชีวิตรอบข้างบ้างก็ได้

เพลินไปอีกแบบ..เพลินมาก…

ตอนนี้เค้าเลี้ยงหนูแฮมสะเตอร์อยู่ 2 ตัว นั่งดูมันไป..เพลินไปเกือบ 2 ชั่วโมงแบบไม่รู้ตัว…

หรือจะเลือกนั่งเล่นกับน้องแน่น หรือพี่มะเดี่ยว ก็เพลินไปอีกแบบเหมือนกันน๊า….เอิ๊ก เอิ๊ก

(Note : น้องแน่น หรือพี่มะเดี่ยว เป็นสิ่งมีชีวิตที่ office เรียกว่า YIY Staff และ Freelance YIY Staff ค่ะ)

4.ฟังเพลงร่าเริง ๆ นะคะ

เพราะถ้าฟังเพลงเฉา ๆ เราจะค่อย ๆ จมกับมันอย่างไม่รู้ตัว…เคยจมแบบไม่รู้ตัว เกือบตาย….55

5. โทรไปหาเพื่อนที่สามารถออดอ้อนมันได้…

เหอ ๆ …ไม่ต้องต่างเพศก็ได้นะคะ…เผื่อบางคนจะหาไม่ได้ คริ คริ (คือ…เค้าก็หาไม่ได้เหมือนกัน…)

ข้อควรระวัง – ต้องเป็นเพื่อนที่มันรู้จักเราจริง ๆ นะ เข้าใจเราดี บอกไปตรง ๆ ว่าเฉา…มันช่วยได้…

6.ดูหนังแนวโรแมนติกคอมเมอดี้

อันนี้แล้วแต่จะชอบ หนังพวกนี้จะช่วยให้เรายิ้มเล็ก ยิ้มน้อยได้ตลอดเวลา…อิ่มเอิบกันไป…

แถมเพ้อฝันไปกันใหญ่ตามความโรแมนติกของเรื่องด้วย อิอิ…(เข้าทำนองว่า เพ้อเจ้ออ่ะ ;P )

.

.

เท่านี้ค่ะ…คุณ คุณ…

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

No Comment

อั้น

posted by agapae in February 1st, 2009 
in Uncategorized   Tags: ครอบครัว, ความรัก, ยูริ, หลานสาว, แม่ลูก

สงสัยจะอั้น…
ไม่ได้เขียนนาน…

เพิ่งกลับจากสตูล…
เพิ่งกลับจากค่าย…
เหอ ๆ

ว่าแต่…
วันนี้เม้าท์ยูริดีกว่า

ยูริเป็นหลานสาวคนโปรดของบ้านวัย 8 เดือน…
เหมือนเป็นพระผู้ไถ่…ใครพบใครเจอ…เป็นต้องอารมณ์ดีตามอีเด็กนี่ไปด้วย…

ทดลองมาแล้ว…
เมื่อตอนปีใหม่…
แม่บ่นชั้นตั้งแต่เช้า…บ่นนู่น นี่ นั่น …ดูไม่มีทีท่าว่าจะหาย…หรือจะหยุด
เลยต้องรีบโทรไปตามพระผู้ไถ่ยูริ…
she เข้าบ้านไม่นาน…แม่อีชั้น..เอิ๊กอ๊ากไม่หยุดหย่อน…55

อ่ะ…กลับมาต่อ

ช่วงนี้มีโชค หรือ กรรม ไม่รู้…
มีโอกาสต้องได้ไปดูแลอีคุณหลานสาวบ่อย ๆ
ช่วงนี้แกอารมณ์ไม่ดี ร้องโยเย..เนื่องจาก..ไม่ค่อยสบาย..
เรียกหาแต่แม่…ไม่เอาใครเลย…
(แอบหมั่นไส้…อิิอิ)

ได้มีโอกาสดูแลบ่อย ๆ
เลยมีโอกาสได้สัมผัสความเป็นแม่ไปด้วย…
เหนื่อยค่ะ…แค่ชั้นไปเป็นระยะ ๆ ยังแอบเหนื่อย..
ครั้งนี้เลยช่วยทำเท่าที่จะทำได้…

ล้างขวดนม..เปลี่ยนผ้าอ้อม..ซักผ้า…เล่นเป็นเพื่อน…ป้อนข้าว…ป้อนยา
ทำไม่ได้อย่างเดียว…

“ให้นม” อิอิ

ตอนทำก็แอบเหนื่อย…นึกไปพลาง ๆ ..
นี่กูมาทำอะไรเนี่ย…แล้วก็พลางนึกต่อได้ว่า…
สงสารตัวแม่ล่ะ..แล้วตัวแม่…ก็เป็นพี่สาวชั้นเอง…
ไม่มีเหตุผลอื่น..นอกจาก “รักตัวแม่”…สงสารมัน…

ส่วนไอ้ความรู้สึกรักเจ้ายูริเนี่ย… คงเป็นผลตามมาจาก..
ความน่ารักของมัน…และมันเป็นผลิตภัณฑ์ของพี่สาวเราเอง…

อืม…
ไม่มีเหตุผลอื่น..

จริง ๆ การได้สัมผัสประสบการณ์แบบนี้…นับว่าเป็นโชคได้เลยล่ะมั้ง..
ชั้นไม่เคยจะสัมผัสความรู้สึกรักของการเป็นแม่ได้เท่าไร…
เพราะเจ๊คนสวย (แม่) ของชั้นก็ดิบซะขนาดนั้น…อย่ามาหวังความละมุนละม่อม..

แต่ชั้นไม่เคยสงสัยนะ ว่าเค้ารักชั้นหรือป่าว…รักชัวร์ล่ะ
เพราะเค้าก็รักตามแบบของเค้า..ตามสไตล์ที่เค้าเป็น..

ส่วนกับพี่สาวคนนี้…
นับว่าสนิทกันมากเถอะ..สนิทกันมาตั้งแต่เด็ก…
และเป็นไม้เบื่อไม้เมาของพ่อกับแม่มาตลอด..

ดังนั้น..พอคราวมันมีลูก…แอบนึกขำในใจ…
มึงโดนแน่…อิอิ…กรรมมาเร็ว…อิอิ…

เป็นดังคาด…
มันเหนื่อยมาก…ถึงเหนื่อยมากที่สุด…
แต่สิ่งที่มันพบ..ชั้นนับว่าคุ้ม !!

“เป็นความมหัศจรรย์ของอารมณ์ความเป็นแม่ที่มันได้พบเจอได้ด้วยตนเองเท่านั้น”

อุ้มลูกดูดนมตัวเอง…
ลูกเรียกหา…ร้องจะหาแต่แม่…
อารมณ์แบบนี้…ไม่ีมีลูกไม่รู้แน่…

วันนึง…
เค้าสงสารมันมาก..
ขณะพี่สาวขับรถกลับบ้าน…มียูรินั่งอยู่ข้าง ๆ คนขับ อยู่ในรถสำหรับเด็ก..
จู่ ๆ เหมือนยูรินึกได้…ว่าแม่อยู่ข้าง ๆ
ก็เริ่มร้องไห้…
ร้อง…ร้อง…ร้อง..แบบจะให้หม่าม๊าอุ้ม…
พี่สาวชั้นทำได้เพียง…ไม่ใส่ใจ…

(เนื่องจากถ้าอุ้มจะเคยตัว และจะไม่ยอมอยู่ในรถ ทำให้ต้องอุ้มตลอดเวลา)

ยูริ…ยังคงไม่ยอม…
ร้อง…ร้อง…น้ำหูน้ำตาเริ่มไหล…ไหล…ร้อง…ร้อง…
พี่สาวชั้น…เหลือบมอง…”น้ำตาไหล”…
ส่งมือไปให้ลูกสาวตัวเล็กจับไว้…

แล้วบอกว่า “หม่าม๊าขับรถอยู่ ขับรถกลับบ้านนะลูก…กลับบ้านเรางัย”

ตัวเล็กหยุดด้วยแฮะ…แอบรู้เรื่อง…

.

ชั้น…นั่งรับรู้ความรู้สึกของพี่สาว…ที่คงอยากจะอุ้มตัวเล็กใจจะขาด..
รับรู้…รับรู้…
พลางนึกคิดถึงแม่ในใจ…

.

อืม..
“เค้าขอบคุณยูริ…และอีพี่สาว…ที่ทำให้ได้รับรู้กลิ่นอายความรักระหว่างแม่กับลูก”

ขอบคุณนะ…ขอบคุณ

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

No Comment

ความสุขไม่ได้อยู่ที่ตัว

posted by agapae in December 8th, 2008 
in Uncategorized  

e’เจ๊บอกว่า…

“ถ้าความสุขเราผูกไว้กับคนอื่น

เวลาที่เค้าหายไป…เค้าจากเราไป…ความสุขของเราก็จะหายไปด้วย”

อืม..

เป็นจริงล่ะ…

มันเป็นอย่างนั้นจริง ๆ

ตอนนี้…

“ความสุขชั้นหายไปอีกแล้วล่ะ”

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

2 Comments

ความสุขกับการอยู่กับคนรักกัน

posted by agapae in December 3rd, 2008 
in Uncategorized  

งานแรกของวันนี้…คือ การ up blog

(ถึงแม้จะเริ่มเอาตอนบ่าย ๆ ก็เถอะ…อิอิ)

เมื่อคืน…มีโอกาสได้คุยกับเพื่อนสาว…

เพื่อนสาวที่สนิทกันมาก ๆ

ปกติก็เม้าท์กันเรื่อยเจื้อย…แต่เมื่อคืนคุยกันนานมาก…ก..ก…ก..

(นานยังกับคนจีบกันเถอะ…)

ต้นเหตุเกิดจาก…อีเพื่อนสาวชั้นมันงอนคุณแฟน…

เอ..จะเรียกว่างอนก็ไม่ใช่…อาการนี้อาจเรียกได้ว่า เป็นอาการรู้สึกตัวมากกว่า…

เหมืิอนคนรักกัน…ก็จะมีความสุข และเลือกที่จะอยู่กับคุณแฟนทุกเวลาที่มีโอกาส…

อีเพื่อนสาวคนนี้ก็เหมือนกัน…ธรรมดามนุษย์โลกล่ะ…

จนวันนึง…ที่อีคุณแฟนก็มีชีวิตของมันปกติ…

กินเหล้า…ทำงาน…เรียน…กับแก๊งค์เพื่อนหนุ่มของมัน

อีนี่ก็รู้สึกว่า ชีวิตอีคุณแฟนก็ดำเนินได้ดีนี่นา…ไม่ต้องมีมันก็ได้…

แล้วทำไมชั้นต้องติดอยู่กับมันเนี่ย…

พาลนึกได้เถอะว่า…เอ..แล้วชีวิตที่ชั้นเคยมี เคยทำ มันหายไปไหนหมด…

ชีวิตที่เคยช่วยเหลือตัวเองได้ มันหายไปไหนกัน…e’ชีวิตสาวเวิร์ค ๆ ของกรูหายไปไหนเนี่ย

เพื่อนแก๊งค์นี้…แก๊งค์นู้น…ไม่ได้ไปเที่ยวกับมันมานานแค่ไหนแล้วนะ…

ชั้นไม่ได้เดินสวนกี่เดือนมาแล้ว…

ที่เที่ยวที่มันฮิป ๆ เก๋ ๆ ที่ชั้นชอบไปล่ะ…ทำไมไม่ได้ไปมานาน…

เออแฮะ…เพิ่งรู้สึกตัว…(3 หรือ 4 ปีล่ะมั้ง…อิอิ)

ก็เวลาที่มันมีน่ะ…ชีวิตที่มันเป็น…ก็เอาไปอยู่ เอาไปเป็นกับคุณแฟนงัยล่ะ…อิอิ

(แล้ววันนี้ เหมือนว่า จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ว่า อยากจะเป็น “เอกราช” ขึ้นมา…

ทั้ง ๆ ที่ผ่านมาก็ยอม “ตกเป็นเมืองขึ้น” แต่โดยดีนะ

เพิ่งนึกได้ว่า ชั้นควรจะต้องเป็นเอกราชนี่นา ไม่่ควรง่อยเปลี้ยเสียขา…ประมาณนี้)

แต่…

ไม่ได้โกรธมันนะ…ไม่เคยนึกจะโกรธเพื่อนที่มีแฟนแล้วหายไปเลย…

เข้าใจได้ถึง…วงจรความรัก…

“วงจรความรัก”…มักเป็นแบบนี้…

เราเชื่อ…เพราะเราก็เคยเป็น…

ช่วงเวลาแบบนั้น…มีความสุขจะตาย…ไม่ต้องไปไหน…ไม่ต้องทำไร…

นอนเล่น อ่านหนังสือ ดูทีวี กินข้าว ทำกับข้าว ดูหนัง ฟังเพลง

กรูขลุกขลิกของกรูอยู่ได้ทั้งวันเถอะ…เหอ..เหอ

อืม..

นึกแล้วขำ…

ทำมาเรียกร้อง…ชิชิ…

เชื่อเถอะ…ว่ามันคุ้ม…

และไม่ต้องเรียกร้องอะไร…

เมื่อไรที่มึงอยากได้เพื่อน..อยากไปเที่ยวกับแก๊งค์ไหน…

อยากพักการเป็นเมืองขึ้น มาตั้งตัวเป็นเอกราชเมื่อไร…

แค่โทรมา…เราจะเจอกัน…

(ยกเว้น…เวลากรูนอย)

อืม..

ว่าแต่…

ไอ้อาการ “ตกเป็นเมืองขึ้น” นี่…

ก็ทั้งสุข และทั้งเศร้าเน๊อะ…

สุข…แบบสุขท่วมหัวใจ…อยู่กับคนที่เรารัก…ในช่วงเวลาที่เรารักกัน..

เศร้า…แบบกัดกินหัวใจไปทั้งก้อน…ตอนที่ตัวเองเริ่มรู้สึกได้ว่ากำลังง่อยเปลี้ย

พึ่งคนรักมากเกินไป ทั้งกาย ใจ และความรู้สึก จนทำให้ความเป็นตัวของตัวเองหายไป…

วิธีการจัดการที่นึกออก…

เพียงแค่เรารู้ตัว…รู้หัวใจ…แล้วเลือกที่จะทำ…

ความสุขก็จะมาหาแบบรู้เนื้อรู้ตัว…ล่ะมั้ง…..

และ และ และ

“วันนี้เค้ามีความสุขจัง…ยิ้ม..ยิ้ม…ร่าเริง..ร่าเริง”

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

3 Comments

-พอจะมีเวลาให้ความสุขบ้างไหม-

posted by agapae in November 30th, 2008 
in Uncategorized  

วันนี้เป็นวันอาทิตย์…

เป็นวันอาทิตย์ที่เตร็ดเตร่…เตร่เตร็ด

หงุ่น-หงุ่น…หยุ่น-หยุ่น

เหงา..เหงา…

เรื่อยเจื้อยไปเรื่อย ๆ …

และได้มีโอกาสเจอหนังสือเล่มนึง…

ชื่อ “พอจะมีเวลาให้ความสุขบ้างไหม”

เป็นของ “นิ้วกลม” นักเขียนคนโปรด…

อ่านชื่อหนังสือแล้ว…เลยได้ย้อนถามตัวเอง…

เออ…เราพอจะมีเวลาให้ความสุขบ้างมั้ยนะ…(หมายถึง ยุ่งจนไม่มีเวลาจะสุข)

หรือว่า…เราพอจะมีความสุขในบางช่วงของเวลาบ้างมั้ยนะ….

อืม..

ถ้าช่วงนี้คงเป็นอย่างหลัง…

ไม่ใช่ว่าไม่สุข..และไม่ใช่ว่าจะทุกข์

แต่มันเหงาอีกแล้ว…ว….ว

หงุ่น-หงุ่น

กรุ่น-กรุ่น

หรือว่า ยาที่จะรักษาอาการนี้ได้ คือ….

การต้องพยายามอยู่คนเดียวให้มากขึ้นนะ…

ร่างกายจะได้สร้างภูมิคุ้มกันให้้มากขึ้น..

จะได้แข็งแรงขึ้น…

และไม่เหงาได้ง่าย ๆ อีก

.

.

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

3 Comments

คิดถึง e’พี่สาว

posted by agapae in November 26th, 2008 
in Uncategorized  

ท้าวความ

(เขียนแบบนี้หรือปล่าวนะ…จะเขียนเป็น “เท้าความ” ก็ดูจะเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกาย…มันทะแม่งทะแม่ง…

เอาเถอะ…เอาเสียง ไม่เอารูป…

เฮ้อ…แค่จะเล่าความหลังก็หมดไป 3 บรรทัดแบบยังไม่เห็นเนื้อไม่เห็นหนังเลย)

อ่ะ…ซะที…

ในบ้าน YIY ที่เคยเล่าให้ฟัง ก็มี e’พี่สาวคนโต อีกคนนึงล่ะ (จริง ๆ ก็อายุไล่เลี่ยกับชั้นมาก ๆ แต่ก็ยังแก่กว่าอยู่ดี อิอิ)

ก็เป็นพี่สาวคนโตในบ้าน YIY ที่ขี้เอาแต่ใจ ประหนึ่งน้องสาวคนเล็ก

แถมมีฐานะพ่วงท้ายเป็นถึง Director หัวโต ประจำ YIY ด้วยเถอะ…

e’ เจ๊นี่ แกจะมีความสามารถพิเศษเรียกได้ว่า เป็น “มนต์สะกด”

หากแกอยากได้ของสิ่งใด โดยเฉพาะของกิน เค้ก ชอกโกแลต.. แกจะนั่งอยู่กับที่ และจะเริ่มเรียกชื่อสิ่งของที่แกต้องการ เรียกซ้ำ ๆ ตราบนานเท่านาน จนกว่าจะมีคนรำคาญและหยิบมาให้แก เท่านั้นล่ะ …พึงพอใจ…

(คำจำกัดความของ “มนต์สะกด” ที่ว่า คือ เป็นมนต์ที่สะกดให้คนอื่นรำคาญ แล้วทำตามความต้องการของแก..55)

.

.

เท่าที่จำได้….

ตั้งแต่…เยื้องตีนเข้ามาเหยียบ YIY… e’เจ๊นี่ ก็เป็นผู้หญิงคนที่ 2 ที่เจอ…(รองจากน้องอีกคน ชื่อ หญิง (หญิงเล็กนะ))

“e’เจ๊นี่” คุยกับชั้นอย่างเมามันส์…เหมือนเพื่อนรู้จักกันมานานเถอะ…

อืม…คุยกันได้นานจริง ๆ กับ e’เจ๊คนนี้…

จวบจนทุกวันนี้ หากนาน ๆ เจอกันที หรือมีเวลาว่าง ๆ (เช่น รอหมาหาหมอ) เป็นต้องเม้าท์กันเรื่อยเจื้อย…

เรื่องชาวบ้าน เรื่องตัวเอง และเรื่องตัว e’เจ๊เอง

แอบแปลกใจ…บางครั้งก็เหมือนจะไม่สนิท แต่พอได้คุยทีไร ก็สนิทกัน สนิททั้งตัวและหัวใจทุกครั้งไป…

คงเพราะ มันรุ่นใกล้กัน บางครั้งมันรู้จักตัวชั้นดียิ่งกว่าตัวชั้นเองซะอีก และชั้นเชื่อว่า “ทุกสิ่งที่มันสะท้อน เกิดจากความหวังดีทั้งนั้น”

(เรื่องจริง เป็นแบบนั้นหรือปล่าวไม่รู้….เอาเป็นว่า กูเชื่อของกูละกัน)

จนวันนี้…มันเจอทางของตัวเองแฮะ…

จำได้ว่า ครั้งที่ 2 ที่มันบอกจะออกจาก YIY ชั้นโกรธมันมาก…

แอบด่ามันไปด้วย…”ไม่ห่วงน้องเลยนะ”…

กลับมาถึงห้องตัวเอง ด่าตัวเองเป็นวรรคเป็นเวร

“ไปด่ามันทำไม นึกว่าง่ายนักเหรอ กว่ามันจะตัดสินใจได้ กว่ามันจะพูดออกไปได้”

ต้องรีบขอโทษขอโพยมันเป็นการใหญ่..

.

.

แล้ว…มันก็ย้ายที่ทำงาน ไปหาสิ่งที่มันชอบ…หรือคิดว่าชอบ ณ ตอนนี้…

“บ้านเสม” บ้านแห่งการฝึกอบรม

ซึ่งเราเองก็เคยเป็นหนึ่งของการฝึกอบรมจากบ้านนี้เหมือนกัน

ทำให้รู้สึกคุ้นเคยได้ไม่ยาก

และสิทธิของการถูกฝึก คือ การเป็นเหมือนสมาชิกของบ้านเสมโดยปริยาย

และได้รับ “สารเพื่อนเสม” (จดหมายข่าวประจำบ้านเสม)

สำหรับ “สารเพื่อนเสม”

โดยส่วนตัวแล้ว ชอบ อยู่แล้ว…และเลือกที่จะรับด้วยรูปแบบเล่ม (ไม่รับทาง e-mail)

เพราะส่งไปที่บ้าน มักจะมีคนได้อ่านด้วยเสมอ (โดยเฉพาะพี่สาวแม่ลูกอ่อนชั้น ที่ชั้นเล่าเรื่องที่ทำงาน จนมันรู้จักไปทุกคนทุกงาน)

เดือนนี้ ได้รับสารเพื่อนเสมตามเคย

แต่ที่ไม่เหมือนเคย คือ มีชื่อผู้เขียนหน้าใหม่ ที่ชื่อไม่ใหม่สำหรับเราเลย…

“e’เจ๊” นั่นเอง…

ตื่นเต้นโคตร !!

ตั้งใจอ่านโคตร !!

.

.

ด้วยความที่ค่อนข้างจะสนิท

และชั้นเป็นคนขี้จิก

สนุกกับการแซวซะมากกว่าการชื่นชม

(ทั้ง ๆ ที่รู้ผลของการกระทำนั้น ๆ ดี..เหอ เหอ..)

เลยทำให้…ไม่ค่อยได้ชื่นชมมันเท่าไหร่…

และที่ี่ไม่ค่อยได้บอก “e’เจ๊” คือ…

“แก เป็นคนนึงที่เขียนหนังสือดี…ดีมากเลยล่ะ…มันกำลังพัฒนาไปเรื่อย ๆ

และช่วงปี – 2 ปีนี้ แกเปลี่ยนไปมาก

กำลังโต เบ่งบาน แตกยอด

แกเติบโตทางภายในของตัวเอง

พัฒนาความคิด

และเปิดใจกว้างมากขึ้น…”

อืม…

(ชื่นชมจากใจชั้นเลยนะเฟ้ย…เขิน..น..แต่ไม่นับทางภายนอกที่หาผู้ชายไม่ได้นะ..อิอิ..)

…

…

อืม..

รอลุ้น…

รอดูการเปลี่ยนแปลงของแกต่อไป…

เอาใจช่วยล่ะ…

คิดถึงว่ะ

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

8 Comments

วันนี้สีหม่น

posted by agapae in November 18th, 2008 
in Uncategorized  

วันนี้ตื่นมา แล้วรู้สึกว่าตัวเองสีหม่น ๆ ยังไงไม่รู้

คงประกอบกับ…

ช่วงนี้เหงาพิลึก…

ถึงแม้จะ่ร่าเริงได้ หัวเราะดีอยู่ก็ตาม

แต่แก้เหง๊า เหงา..

วันนี้เลยแก้สีหม่นด้วยการ…

หาเสื้อผ้าสีสดใสใส่…

แงบ แงบ

น่าจะช่วยได้…นา…

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

4 Comments

Mobile charger

posted by agapae in October 19th, 2008 
in Uncategorized  

รู้มั้ย..ว่า..

ที่ชาร์ตมือถือของ Sony ไม่สามารถชาร์ตไฟให้กับแบตเตอรี่มือถือ Nokia ได้…

รู้มั้ย!!!

.

.

ไม่ต่างอะไรกับการที่เราไม่สามารถทำให้คนบางคนรู้สึกดีขึ้นได้..

ก็มันไม่ใช่ที่ชาร์ตของเค้า…

ไฟมันก็ไม่เข้า…

แล้วมันจะดีขึ้นได้งัย..

เข้าใจป่ะ..

.

.

ก็แค่…

หาที่ชาร์ตที่เข้ากับตัวเอง..

และหามือถือให้เหมาะกับตัวเอง..

เท่านั้นก็พอ..

(ฺแบตเตอรี่จะได้เก็บไฟได้ทน และมีอายุการใช้งานนาน)

เอิ๊กอ๊าก

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

2 Comments

คำคมจากไอ้ตึ๋ง

posted by agapae in October 18th, 2008 
in Uncategorized  

- เจ็บสั้น ปวดนาน -

- ทำตามหัวใจพาไป -

อาจจะมีมากกว่านี้…

แต่จำได้เท่านี้…

ชั้นสมองเสื่อม

หมายเหตุ : การดื่มสุราทำให้สมองเสื่อม (ไดเรคเตอร์บอกไว้)

email this

Add to deli.cio.us

Digg it

Permalink

2 Comments

« Older Entries

Subscribes to Rss Feeds

get latest updates on site news and site post

ads ads ads ads ads ads

About

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit. Quisque sed felis. Aliquam sit amet felis. Mauris semper, velit semper laoreet dictum, quam diam dictum urna, nec placerat elit nisl in quam. Etiam augue pede, molestie eget, rhoncus at, convallis ut, eros. Aliquam pharetra.

Tags

ครอบครัว ความรัก ยูริ หลานสาว แม่ลูก

Search

Recent Entries

  • ความรักรอบ ๆ ตัว
  • วิธีการแก้อาการเฉาของเค้าเอง
  • อั้น
  • ความสุขไม่ได้อยู่ที่ตัว
  • ความสุขกับการอยู่กับคนรักกัน
  • -พอจะมีเวลาให้ความสุขบ้างไหม-
  • คิดถึง e’พี่สาว
  • วันนี้สีหม่น
  • Mobile charger
  • คำคมจากไอ้ตึ๋ง

Recent Comments

  • Au » ความสุขไม่ได้ ยู…
  • inanza » ความสุขไม่ได้ ยู…
  • kae » คิดถึง e'พี่สาว
  • kae » ความสุขกับการ ยู…
  • inanza » ความสุขกับการ ยู…
  • inanza » -พอจะมีเวลาให้ ควา…
  • Au » ความสุขกับการ ยู…
  • pae » -พอจะมีเวลาให้ ควา…
  • Au » -พอจะมีเวลาให้ ควา…
  • Au » คิดถึง e'พี่สาว

Most Commented

  • คิดถึง e'พี่สาว (8)
  • = กอดตัวเอง = (6)
  • ตื่นเต้น...ตื่นเต้น... (4)
  • หม่ำ-เดียว (4)
  • หรือว่านี่จะเป็นความฝันของตัวเองนะ ?? (4)
  • วันนี้สีหม่น (4)
  • Lazy Day (3)
  • จากห้องน้ำ Room No.312 (3)
  • YIY - Home Office (3)
  • สงสัยจะแก่ (3)

Categories

  • Uncategorized

Meta

  • Log in
  • Valid XHTML
  • Valid CSS
  • WordPress

Recent Comments

  • Au » ความสุขไม่ได้ ยู…
  • inanza » ความสุขไม่ได้ ยู…
  • kae » คิดถึง e'พี่สาว
  • kae » ความสุขกับการ ยู…
  • inanza » ความสุขกับการ ยู…
  • inanza » -พอจะมีเวลาให้ ควา…
  • Au » ความสุขกับการ ยู…
  • pae » -พอจะมีเวลาให้ ควา…
  • Au » -พอจะมีเวลาให้ ควา…
  • Au » คิดถึง e'พี่สาว

Monthly Archives

  • March 2009
  • February 2009
  • December 2008
  • November 2008
  • October 2008
  • August 2008
  • May 2008
  • April 2008
  • February 2008
  • January 2008
  • December 2007
  • November 2007

Daily Archives

  • March 11, 2009
  • March 9, 2009
  • February 1, 2009
  • December 8, 2008
  • December 3, 2008
  • November 30, 2008
  • November 26, 2008
  • November 18, 2008
  • October 19, 2008
  • October 18, 2008
  • October 15, 2008
  • October 5, 2008
  • August 14, 2008
  • August 7, 2008
  • August 6, 2008

Links

  • Deksiam Blog - Deksiam Blog | Home
  • Deksiam Board - เด็กสยามเว็บบอร์ด
  • Deksiam.com - เด็กสยาม เว็บน้ำเน่า
  • WordPress.com
  • WordPress.org
©2006-2008 Pae…Pae…Pae…
Designed by Elegant WP Themes
Valid XHTML and Valid CSS